Bir önceki derste konuşulan ‘yetenek doğuştan mı, geliştirilebilir mi’ konusunda benim de söylemek istediğim bir şey vardı ama tam kaynağı hatırlamadığım için paylaşamamıştım. Bu hafta bu konuya tekrar değinildiği için ben de araştırdım ve sizinle paylaşmak istiyorum. Kütüphanemizde mevcut olan Bloom’un Development of Talent in Young People kitabında 5 farklı alanda yapılmış bu konuda bir çalışma var. Çalışmada matematik, tennis, heykel, yazı yazma, ve nörologik açıdan iki ayrı grup çocuklar incelenmiş. Ben henüz okuyamadım ama bu çalışmalardan bir örneğini bir hocam anlatmıştı. İki grup küçük çocuk üzerinde deneniyor. İki yaşındaki çocukların yaptığı heykeller karşılaştırıldığında iki grup arasıda bir fark görülmüyor. Çocuklar beş yaşında iken tekrar bakıldığında yine bir fark yok. Sonra gruplardan birindeki çocuklar ders almaya başlıyor. Ve çocuklar dokuz yaşına geldiğinde aralarında müthiş bir fark oluşuyor. Buna benzer gözlemler diğer alanlarda da yapılmış. Merak edene tavsiye ederim.
Derste iple oynadığımız oyunun sonuçları çok şaşırtıcı çıktı. Ben ilk oynayan gruptandım ve şunu farkettim ki konuşmadan yaptığımız şekil, iletişim imkanına sahip olduğumuz zamankine göre daha çok istenen düzeye yakındı!Bu ne büyük çelişki ki aslında iletişim kurma imkanı bize daha çok bir işi gerektiği gibi yapma gücü verirken bizimkinde tam tersi oluyor. Bunun tek izahı derstte de konuşulduğu gibi grup çalışmasının yapılamamış bu yönde bir iletişim kullanılamamış olmasıdır. Bir tek grup başkanının olup gerekli görev dağılımını yapması ve işlerin koordineli bir şekilde yürütülmesini sağlaması gerekirken biz de bazı gönüllü arkadaşlar işi ele almayı istediler ama bu durumda birden fazla arkadaş vardı ve biri a derken biri b diyordu. Tabi sonuç da kargaşa ve kaostu. Ayrıca bu gönüllü arkadaşların yaptığı iş gerekli işbirliği ve koordinasyonu sağlamaktan ziyade işi tek başlarına üslenip tek kişiliğe dönüştürmekti.
Belki zaten biliyorduk grup çalışması yürütemediğimizi ama bu oyunda bir kez daha gösterdi bize. Ve bence zamanlama olarak tam da grup çalışmalarına başlamadan gerçekleşmiş olması yanlışlarımızı görüp ona göre bu çalışmayı yürütmemiz beklentisinin var olduğunun bir göstergesi.
